...ن.د

روزمره ها - دو

2010-03-21T01:59:00.000-07:00

بوی سنبل فضای خانه را پر کرده، اولین روز سال است و نم نم باران طبیعت را تازه تر از آنچه هست نشان می دهد. انگار که بخواهد شهر را بشوید از هر چه پلیدی است که از هشتاد و هشت مانده باشد. مثل همیشه برای غدا صدایم می کنند، میل ندارم ترجیح میدهم برای چند لحظه هم که شده سکون را تجربه کنم. نه! به این آسانی ها نمی توان شست و ربود آنچه را که تاریخ می نامیمش چه سراسر اشتیاق باشد چه رنج نامه، اگر دنبال تغییرید میتوانید 365 روز آینده را به حای 88 روی اوراقتان بنویسید 89 و شاد باشید که امید سال تازهای . در دل دارید و آنچه می خواهید خواهد رسید و هیچوقت دیر نیست

خواهرم خوشخال است از سال و جدید و سعی دارد باز هم روی همه چیز حساب کند، نه این نو شدن خیالس است توهم است

ماهی های من یک ساله شدند، دوستشان دارم

یاد خوابم افتادم

پیری به من گفت عشق یعنی همین

یادش بخیر

میل غذا ندارم

...

2010-03-18T21:53:00.000-07:00

من می ترسم

از هوای این شهر، صورت های خاکستری رنگش

چشمان گود رفته اش، غباری که مادام در دم به بازدمم میرسد. من از صورت سه-تیغ تراشیده اش می ترسم وقتی با نگاهش دنبالم میکند که هر شبش آبستن فردایی است

این چه خاکی است، چگونه سرزمینی است در پس گذار از هزاران ویرانی باز امیدش در روییدن هست

بعد از قرن ها جوانکشی... بهترین فرزندان خاکم را کشته اند، نسب من پس به کجا می رسد؟

نمیدانم، شاید همه عادت داریم کهنسالی را با آرامش طلبی بیمارگونه همسو ببینیم

خدایا با مردان سرزمین من چه کرده ای، نا مردان را ذخیره دورانمان کردی؟

آیینت برای سرزمین من همین است؟ که همیشه وحشیانه به تاراج رود، آنکه شرف دارند بجنگند و بمیرند خونش باشد سرمایه ی جولان عده ای بی مقدار

جوی های شهر من پر است از موش های مبتلا به طاعون

خیابان هایش پر از مردگانی که نمی دانند گورشان در کدام لجنزار قرار بنا شدن دارد

در کوچه های شهر من دیگر آواز پرندگانن و صدای خنده های کودکانه نمی پیچد

میبینی؟

پارسال مسلمانان عید نداشتند امسال قرار است به زور تا کجای آدم را از جشن و سرور پر کنند

نوروزتان، میراث حمله آریایی ها به سرزمینم ارزانی خودتان

شرف مردمم را بازگردانید

روزمره ها - یک

2010-02-28T04:39:00.000-08:00

هوا آفتابیه اما سرد، اینو میتونی از سردی نوک بینیت حس کیکنی

خیابون خیلی شلوغه، ترافیک انگار هر لحظه سنگین تر میشه

دیرمه، باید تا کتاب فروشیا نبستن برسم انفلاب

خیابون دوطرفه رو رد میشم میرم تو ایستگاه اتوبوس

زن بغل دستی بهم خیره شده، داره به صورتم نگاه میکنه الان

خبری از اتوبوس نیست

به ساعتم نگاه میکنم

به صورت زن فضول با تعجب نگاه میکنم

میرم چند قدم جلوتر شاید تاکسی گیرم بیاد

باد میزنه گوشه مانتوم میره کنار، رون پام میخواد خودنمایی کنه گوشه مانتومو میگیرم

...

سر فاطمی؟

ماشین چند فدم جلوتد وایمیسته

مرسی آقا،خانم در جلو بازه

بدون اینکه سرشو برگردونه یا تشکر کنه در میشین رو باز میکنه و محکم میبنده

دستاش زسر یه لکه نور خورشید آروم میگسره

موهای بلند روی پوست چروک خورده دستش از خشکی توجهمو جلب کرده

راننده ماشین بغلی (راننده دو) شروع می کنه به حرف زدن با راننده ماشین ما

راننده دو: تهران جای خوبیه؟

راننده یک: چند تا گوسفند داشتی؟

با فاصله کمی به موازات هم دارن جلو میرن

راننده دو: چند وقته اومدی؟

راننده یک: بچه کجا هستی حالا

من دارم تو دلم به جفتشون می خندم ولی صورتم آرومه

راننده ماشین بغلی از ترافیک استفاده می کنه و میفته جلو

مسافرشو پساده میکنه، وسط خیابون دای میسته چند لحظه

دستاشو کش و قوس میده، یهو نعره میکشه وسط خیابون و باز راه میفته

راننده موهای پرپشت با ترکیب رنگی عجیبی داره

قهوه ای روشن با پر موی سفید بینشون

موهاش قسمت زیادی از دیدمُ میگیره

یادم نیست قبل این ماجرا بود یا بعدش، یه خانم دیگه هم سوار میشه

یکی از بیرون داد میزنه، باز مونده در

دوباره سر و کله اون راننده هه پسدا میشه

راننده یک: خیلی بی کلاسی، فقط همین

راننده دو: از وقتی ترک تحصیل کردم کلاسامو نرفتم همه بم میگن

با چشای زاغش زل زده به راننده ماشین ما

بالاخره از شرش خلاص شدیم، پیچید راست

من و راننده الان فقط تو ماشینیم

راننده: خانم ما فرهنگ نداریم

من: حتمن همینطوره

از آینه داره نگام میکنه

چشمامو میبندم

میتونید اینجا پیاده شید

مرسی

واسه بار آخر به موهای پرپشت راننده نگاه میکنم نمیخوام رنگش یادم بره

درُ محکم میبندم

سرخ سپید

2010-02-06T09:02:00.000-08:00

سرخی چشمانم از تو

سپیدی رویت از من

...توحید یعنی

2010-01-22T03:43:00.000-08:00

گاهی فکر میکنم به اندازه خدا تنها هستم

دموکراسی

2010-01-14T11:23:00.000-08:00

آهای! تو که خلط سینتو رو زمین تف میکنی

با وقاحت تمام جلو آدم میپیچی فکرم میکنی زرنگی

تو اصلا نمی دونی دموکراسی چی هست

من شونه به شونه ی تو نیستم

ما هیچ نقطه ی مشترکی نداریم

ما دیدگاه مشترکی نداریم که پشت هم بایستیم

چطوره که کنار همیم

واژه ای فراتر از عقده: زن

2010-01-12T08:34:00.000-08:00

اگه پسر بودم بی اینکه شک کنم فردا راهی شمال می شدم

از آرایش کردن خلاص می شدم

لباسی رو که دوست داشتم تنم می کردم

شب دیروقت میرفتم بیرون قدم بزنم

دوستای بیشتری داشتم در مقایسه با الان

روسری سرم نمی کردم

موقع تاکسی گرفتن اضطراب نداشتم که یارو عوضیه یا رانندست

مجبور نبودم دور و بر کسایی باشم که نفسشون بدون خاله زنک بازی بالا نمید

پولمو واسه لوازم آرایش دور نمیریختم

یه لمپن جرئت نمی کرد از کنارم رد شه بهم تیکه بندازه

نگران محیط کار و کلاس نبودم

کسی نمی تونست چند روز در ماه بگه باز وقته دیوونه شدنشه

موهام همیشه کوتاه بود

شبا دیر میومدم خونه

نگاه کثیف هیچ مرد غریبه ای دنبالم نبود

و هزار تای دیگه

...

میبینی؟ هنوز پشیمون نشدی از خلقتت؟

سخته آزار دهندست، پر از تبعیضه

زن بودن پر از خفه شدن هاست

با همه اینا جنسیتمو دوست دارم

زبان

2010-01-12T08:27:00.000-08:00

زبان اختراع شد تا بیچارگان بتوانند افکار ناب تو را بشنوند

آدم خوار

2009-12-23T14:43:00.000-08:00

من از توحش به دورم، با اینکه آدمخوار هستم فقط به خوردن گیاهخواران علاقمندم

فردا

2009-12-18T01:01:00.000-08:00

چی شد بالاخره؟ چرا نمیگی؟ آره یا نه؟ -

چی رو نمی گم الان میام

اعلام کردن کنسله، حالا میریم فردا یا نه؟ -

جواب مثبته

پس می خوای بری؟؟ خطر ناکه ها مجوز هم ندادن... چرا نمیای بیرون؟ -

نگران نباش بالاخره چیزی که نباید می شد، شد

پس منم ببر، باشه؟ تنها نرم، می ترسم -

نگران نباش یه چیزی میشه بالاخره، ازین بدتر که نمی تونه بشه

باشه من برم خبرشو به بچه ها بدم -

من چجوری به بهنود بگم؟

یعنی اونم فردا میاد؟ -

اصلا نمیخواست اینجوری شه، همیشه حواسش جمع بود

من که نمی فهمم چی میگی... الو مریم من فردا با خواهرم میام -

الو بهنود من باردارم

کوچه

2009-12-17T08:19:00.000-08:00

زن: حمید آقا بچه رو بگیر اونور...

مرد: این چرا اینجوری می دوئید! خانم سرتو بکن تو پس فردا برامون حرف در میارن

زن: انقد که به فکر حرف مردمی کاش یه کمم به فکر چشمات بودی، از صبح تا شب کارت شده یه گوشه تاریک فیلم دیدن و همدمتم اون چراغ قوه... به فکر خودت نیستی این طفل معصوم باید چوبشو بخوره؟

مرد: ای بابا، بذار بیام بالا بقیه سو بگو، مگه تو محل واسه آدم....

پیرمرد: خوب راست میگه بنده خدا، حواست چند وقتیه معلوم نیست کجاست، رفتی شیر خریدی برگشتی هنوزم ساعتت تو مشتته، بیراه که نمیگه دلسوزته

زن: سلام حاج آقا، از ما که گوش نمیکنه...

مرد: حاجی داغ دلمو تازه نکن، کار من بده؟ لا اقل ما می چپیم تو تاریکی، بی ناموسی هایی که عیال دائم تو اون بیمارستان خراب شده می بینرو روحمونم ازش بی خبره. حالا کار من بد شده؟

زن: حمید! زشته جلو حاجی، نگارو بفرست بساد بالا

مرد: اصلن این علی آقای شما چه ایرادی داره؟ دیپلمشو گرفته نشسته گوشه خونه کیف دنیارو میکنه، افسردگی گرفته؟ مرده؟

شده بلای جون خمید خان، کارم شده گشتن وسایو اتاقش مبادا چیزی تو خونه قایم کنه

زن: نگارم بیا این چایی رو ببر پایین

دختربچه: تلویزیون کارتن داره...

پسر جوان: خر خر خر خر.... به به جمتون جمه! تا کسی بم گیر نداده بهتره برم، مامان جون چیزی لازم نری بگیرم؟ سلام حمید خان

پیرمرد: پسر جون چرا انقد داد می زنی حالا؟ باز کجا میری؟

پسر جوان: دنبال کار آقا جون، اگزوزش که باز لق شده، خمید خان خیلی چاکریم. میگم یه چیز یادم رفته اَه

پیرمرد: همه کاراش نصفن، خدا آخر عاقبت همه رو بخیر کنه، با اون زبون بسته ها چیکار داری؟ ریخت همه پراشون مردم آزار

دختربچه: بفرمایید

مرد: اول حاج آقا دخترم

پیرمرد: به به چه دختر گلی، بهجت خانم دستت درد نکنه

...ادامه دارد

من اما در سکوت خلوتت آهسته می گریم

2009-12-11T06:01:00.000-08:00

دگر فریاد ها در سینه ی تنگم نمی گنجد
دگر آهم نمی گیرد
دگر این سازها شادم نمی سازد
دگر از فرط می نوشی می هم مستی نمی بخشد
دگر در جام چشمم باده شادی نمی رقصد
نه دست گرم نجوائی به گوشم پنجه می ساید
نه سنگ سینه ی غم چنگ صدها ناله می کوبد
اگر فریادهایی از دل دیوانه برخیزد
برای نا مرادی های دل باشد
خدایا گنبد صیاد یعنی چه ؟
فروزان اختران ثابت سیار یعنی چه ؟
اگر عدل است این پس ظلم ناهنجار یعنی چه؟
به حدی درد تنهایی دلم را رنج می دارد
که با آوای دل خواهم کشم فریاد و برگویم
خدایی که فغان آتشینم در دل سرد او بی اثر باشد خدا نیست !؟

...

مثل یک رویا

2009-12-07T09:31:00.000-08:00

رویاهایم را بیش از آنچه کسی بتواند از هم جداشان کند، بهم بافته ام

کافی است چشمانم را ببندم

تا کشورم را آباد و آزاد ببینم

(چقدر دور چقدر نزدیک)

خاک این کشور به خون پاکترین جوانان وطن آغشته شده

مراقب قدم هایتان باشید

(با وضو وارد شوید)

چشمان بی عمق

2009-12-04T04:21:00.000-08:00

بدنم از دوریش درد می کند

منتظرم بازگردد

دلتنگم

بدن نحیف و لاغرت همیشه در ذهنم همراه من است

و نیاز و کششی که به سوی تو حس می کنم

عاشق نیستم

میدانم

با تو بودن فرصتی بود برای بال و پر گرفتن

پرواز کردن، خودم بودن

ذهنم پر است از این سوالات

انگشتان باریک و کشیده ات که بین انگشتانم جای می گرفت

و آن حس ناب و تکرار ناشدنی

غریبه ی آشنای من کجایی

سراغت را از که بگیرم که ندانی و نفهمی فراموشت نکرده ام

دلد برای خودم تنگ شده

خودی که با تو بودن آترا ساخت و دیگر با رفتنت کامل نیست

در عمق احساسم خلا رخنه کرده

آنچه که تو شکوفاندی بی تو مانده و راهی که از تنها پیمودنش می ترسد

تو نباشی در این راه یعنی تنها بودن حتی اگر هزاران همراه کنارم باشند

یکی از یکی دلسوزتر و عاشق تر

نه نیا

خودم خواستم که بری

نمیدانم آنروز تا کی نگاهم کردی، دور شدنم را دیدی؟

می دانم بودی، نگاه بی وقفه ات را حس می کردم

بدنم ار نبودنت درد می کند

آری، به بودنت معتادم

عزیزم، روزی می رسد که به تو بگویم بهنام بهانه ای بیش نبود؟

تو باید می رفتی بخاطر دیر رسیدنت

بخاطر سکوت

بودنت بخاطر خودت نبود

بخاطر آنچه که هستی نبود

بودنت بهانه ای بود برای نفس کشیدن در دنیایی که تو درش را برویم باز کردی

وقتی نیستی چقدر احساس تنهایی می کنم

چقدر نیستی

انگار تنها چیزی که از تو دارم پژواک صدای خودم باشد

خودم خواستم رفتنت را

از تو رفتنت را خواستم و تو از من بودنم را

من از تو دریغ کردم و تو از من التماس

تو را عاری از احساس وحرف هایت دوست دارم؟

نمیدانم

آیا تو را برهنه دوست دارم؟

فقط می دانم دلم برای بدن نحیفت تنگ شده

بدنی سفید با ستون فقراتی برجسته و احتمالا دنده های بیرون زده

گریه نکردی، منطقی بود تمام آن حرف های آخر

و من با تمام توانم منتظر پایان حرف هایت بودم تا بروم

برای رفتن آمده بودم

خوب میدانستی

دنبال ردپایی از روز های قبل در نگاهم بودی ولی چیزی ندیدی

پریشب خواب دیدم در آغوشم گریه می کنی

انقدر لاغر بودی که برای در آغوش گرفتنت باید خیلی نزدیکت می شدم

دستم را که می خواستم دور کمرت بگذارم از ترس لمس کردن دنده هایت پشیمان می شدم

حس می کردم دسنم در پهاویت فرو می رود

ولی آنشب، اشک هایت امانم را برید

تو را با بدنم پوشاندم حتی سرت را بالا نیاوردی

هنوز گریه می کردی

شاید یعنی خیلی دیر شده

روز آخر باز هم دنبال کاشتن نخل و نشانه ای بودی در عمق چشمانم

می دانم

آنروز عمقی نداشت

فاصله

2009-12-04T03:31:00.000-08:00

سلام-

سلام

خوبی-

مرسی، تو خوبی؟

شما چظوری؟-

اوهوم

...

چی می کشی؟-

طراحی می کنم

آدمم می کشی؟-

فیگور کشیدن رو دوست دارم، ولی بی جان میکشم اغلب

چرا بی جان؟-

چون خودم بهش زندگی می دم اونجوری

مهسا برام یه تابلو کشیده-

(چقدر دلم می خواست بدونم چی کشیده، ولی نپرسیدم)

پس بهم نزدیک بودید

آره ولی دو بار منو گذاشت رفت با یکی دیگه-

خب لابد چیزی که راضیش می کرده تو نبودی

رابطش با پسرا خوب بود ولی خیلی نگاه متریالستی ای داشت-

اغلب دخترا همینن، شاید اشتباه از توئه

بعضی رفتارا و نیازا غریزیه هر قدرم بخوای بشوریش به قول فلانی مرزش مخدوشه-

این مرز اصلا وجودم داره مگه؟

به همه چیز شک دارم)

حالم از هرچی نیاز غریزیه داره بهم می خوره

غذا تشنگی شهوت

تمام فکر آدما شده به چی نیاز دارن یا دلشون چی می خاد

(من دلم می پوسه تو این غوغا و در بدری

معلومه که وجود داره، چیزی که وجود نداره مرز بین احساس و منطق خانوماست-

...خرّم آن نغمه

2008-08-08T13:41:00.000-07:00

...بياد مردي كه عاشقانه زيست باز هم مينويسم

گاهي فقط سكوت بيانگر بار سنگين بزرگ ترين دردها ست

بي شك لقب استاد شايسته اوست

چقدر ناتوانم از گفتن، چقدر دير او را شناختم، حركت بر خلاف جريان نظام فاسد آموزشي جامعه امروز چيزي بيش از صبر و جرآت نياز دارد
چرا واقعا از دانشگاه تهران، با آن همه ادعا هيچ دانشجويي امروز در آنجا نبود؟
روز يكشنبه مراسمي جهت بزرگداشت ايشان در خانه هنرمندان راس ساعت 6 برگزار خواهد شد. به اميد آنكه قدردانان بيشتري حضور يابند
يادش گرامي
روحش شاد

2007-10-25T11:06:00.000-07:00

Frans Hals

1

2007-08-01T14:21:00.000-07:00

همه عمر به اثبات آنچه كه نيستيم گذشت
احساس هميشگي، حسرت گذشته
غرق شدم، بدنم سرد است
راست مي گفت، عشق نوعي بيماريست
تنفر هم همينطور
چقدر نزديكند بهم
بايد آنجا تنها باشم، من بيمارم
نه شما

...بهار

2007-05-30T10:38:00.000-07:00

آغازی ديگر

2007-03-27T11:52:00.000-07:00

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید

صفیر مرغ برآمد بط شراب کجاست
فغان فتاد به بلبل نقاب گل که کشید

...

2007-01-30T10:51:00.000-08:00

تاوان عشق زندگی ست

سر عشق

2007-01-14T07:58:00.000-08:00

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم

نبود بر سر آتش ميسرم که نجوشم

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم

شمايل تو بديدم نه عقل ماند و نه هوشم

حکايتی ز دهانت به گوش جان من آمد

دگر نصيحت مردم حکايت است به گوشم

مگر تو روی بپوشی و فتنه باز نشانی

که من قرار ندارم که ديده از تو بپوشم

من رميده دل آن به که در سماع نيايم

که گر به پای درآيم بدر برند به دوشم

بيا به صلح من امروز و در کنار من امشب

که ديده خواب نکردست از انتظار تو دوشم

مرا به هيچ بدادی و من هنوز برآنم

که از وجود تو مويی به عالمی نفروشم

مرا مگوی که سعدی طريق عشق رها کن

سخن چه فايده گفتن چو پند می‌ننيوشم

به راه باديه رفتن به از نشستن باطل

که گر مراد نيابم بقدر وسع بکوشم

!کوری عصاکش کورهای ديگر

2007-01-06T11:05:00.000-08:00

Pieter Brugel

!حسادت

2006-12-19T04:59:00.000-08:00

مگر آن خوشه گندم

مگر سنبل

مگر نسرین

تو را دیدند

که سر خم کرده خندیدند

مگر بستان

شمیم گیسوانت را

چو آب چشمه ساران روان نوشید

مگر گلهای سرخ باغ ریگ آباد

در عطر تن تو غوطه ور گشتند

که سرنشناس و پا نشناس

از خود بی خبر گشتند

مگر دست سپید تو

تن سبز چناران بلند باغ حیدر را نوازش کرد

که می شنگند و

می رقصند و

می خندند

مگر ناگاه

...نسیم سرد گستاخ از سر زلفت

چه می گویی ؟

تو و انکار ؟

تو را بر این وقاحتها که عادت داد ؟

صدای بوسه را حتی

درخت تاک قد خم کرده بستان شهادت داد

مگر دیوار حاشا تا کجا

تا چند ؟

خدا داند که شاید خاک این بستان

هزاران

صد هزاران

...بوسه بر پای تو

دیگر اختیارم نیست

توانم نیست

تابم نیست

به خود می پیچم از این رشک

اما خنده بر لب با تو گویم

اضطرابم نیست

مگر دیگر من و این خاک

وای از من

چناران بلند باغ حیدر را

تبر باران من در خاک خواهد کرد

نسیم صبحگاهی جان ز دست من نخواهد برد

ترحم کن

نه بر من

بر چناران بلند باغ حیدر

بر نسیم صبح

شفاعت کن

به پیش خشم، این خشم خروشانم که در چشم است

به پیش قله آتشفشان درد

شفاعت کن

که کوه خشم من با بوسه تو

ذوب می گردد

غريبانه

2006-11-11T08:57:00.000-08:00

بگردید، بگردید، درین خانه بگردید

درین خانه غریبند، غریبانه بگردید

یکی مرغ چمن بود که جفت دل من بود

جهان لانه او نیست، پی لانه بگردید

یکی ساقی مست است پس پرده نشسته ست

قدح پیش فرستاد که مستانه بگردید

یکی لذت مستی ست، نهان زیر لب کیست

ازین دست بدان دست چو پیمانه بگردید

یکی مرغ غریب است که باغ دل من خورد

به دامش نتوان یافت، پی دانه بگردید

نسیم نفس دوست به من خورد و چه خوشبوست

همین جاست، همین جاست، همه خانه بگردید

نوایی نشنیده ست که از خویش رمیده ست

به غوغاش مخوانید، خموشانه بگردید

سرشکی که بر آن خاك فشاندیم بن تک

در این جوش شراب است، به خمخانه بگردید

چه شیرین و چه خوشبوست، کجا خوابگه اوست

پی آن گل خوشنوش چو پروانه بگردید

بر آن عقل بخندید که عشقش نپسندید

در این حلقه زنجیر چو دیوانه بگردید

در این کنج غم آباد نشانش نتوان داد

اگر طالب گنجید به ویرانه بگردید

کلید در امید اگر هست شمایید

درین قفل کهن سنگ چو دندانه بگردید

رخ از سایه نهفته ست، به افسون که خفته ست

به خوابش نتوان دید، به افسانه بگردید

تن او به تنم خورد، مرا برد، مرا برد

گرم باز نیاورد، به شکرانه بگردید

در آمد

2006-10-31T07:00:00.000-08:00

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالهاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا

خانه کوچک ما سیب نداشت

...

2006-10-24T13:53:00.000-07:00

کمی از نيمه شب گذشته

تنها چيزی که از بار سکوت کم می کنه٬ صدای جاروی رفتگر محترميه که مشغول کاره

!کاش دور نمی شد

خيلی آروم و منظم صدا دورتر و دورتر ميشه

...و باز هم سکوت

...

2006-10-09T00:41:00.000-07:00

هر انتخابی بهايی دارد

بهای آن محدوديتی است که جزء جدا نشدنی هر انتخاب است

ديدن و فهميدن و گذشتن يعنی بزرگ شدن

خداوندا

تو می‌دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است

...

2006-10-01T11:33:00.000-07:00

هر که شد محرم دل در حرم يار بماند
وان که اين کار ندانست در انکار بماند
اگر از پرده برون شد دل من عيب مکن
شکر ايزد که نه در پرده پندار بماند
صوفيان واستدند از گرو می همه رخت
دلق ما بود که در خانه خمار بماند
محتسب شيخ شد و فسق خود از ياد ببرد
قصه ماست که در هر سر بازار بماند
هر می لعل کز آن دست بلورين ستديم
آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند
جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت
جاودان کس نشنيديم که در کار بماند
گشت بيمار که چون چشم تو گردد نرگس
شيوه تو نشدش حاصل و بيمار بماند
از صدای سخن عشق نديدم خوشتر
يادگاری که در اين گنبد دوار بماند
داشتم دلقی و صد عيب مرا می‌پوشيد
خرقه رهن می و مطرب شد و زنار بماند
بر جمال تو چنان صورت چين حيران شد
که حديثش همه جا در در و ديوار بماند
به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی
شد که بازآيد و جاويد گرفتار بماند

...

2006-09-27T10:51:00.000-07:00

Piet Mondrian

...قصه ي شيريني ست

2006-08-27T09:34:00.000-07:00

بايد ترک عادت کنم

کم کم بايد دست از سر يک سری نماد و استعاره بردارم

گر چه تمام زندگی من پر شده از همين ها

شکر! بعد ار آن همه اضطراب باز هم مضطربم و نا آرام

بعد از آن همه خستگی باز هم نخوابيدن لذت بخش است

باز هم بی تابم

تحمل يکنواختی را همچنان ندارم حتی در کمال آرامش٬ مگر زمانی که کنار تو باشم

تجربه ای فوق العاده٬ هنگام تکامل هشیارم

روز به روز تمام تغییرات را میبینم

شکر ميکنم بابت بغض هايی که گاه و بيگاه گلويم را فشار ميدهد و فقط توان سکوت را باقی می گذارد

نياز دارم بگم

از اشکی که آنشب جاری بود

و مناجاتی که تا نزدیک سحر ادامه داشت

از روزی که راهی بيمارستان شدم ولی کل مسير به شادی گذشت٬ کسی باور نمی کرد که واقعا شرايط جسمی بدی دارم

دوست دارم از روزهايی بگم که می ترسيدم

روزهايی که نمی خواستی ازآن من شوی

منطق تلخی که ماه ها ادامه داشت و سنگینی آن را باید تنها به دوش می کشیدم

روزهایی که میگفتی و میشنیدم و تمام سعی من آرامش تو بود

...و بعد از این مکالمات ساعتها

و بعد روزهایی که گریستم و کنارم بودی

تو تکیه گاه من بودی

یک هفته ای که پدر عزیزم نبود و تو فقط مایه ی آرامشم بودی
ايامی که بايد نتيجه ی تمام تلاشم را بين آن جستجو ميکردم

نشستن٬ خواندن٬ خواندن٬ خواندن٬ و نهايتا گرفتگی عضلات

روزهايی که سپری شد و بعد از آن می خواستم فقط با تو باشم

پنجشنبه ای که با هم بوديم٬ و جمعه ای که رفتم

هفت روز٬ دو هفته٬ شانزده روز

و ميديدم که روز به روز بی تاب تر و شکننده تر شدی

سفری که با تو شروع شد و با تو گذشت

اولین باربعد این سفر که صدای تو را شنیدم

فهمیدم٬ باور کردم٬ تمام وجودم حس کرد که مرد من شدی
ازآن من شده بودی و نمی ترسيدی٬ روزهايی که به من جرات داد

روز اعلام نتايج٬ تماس گرفتم و سر نماز بودی

شبی که از شادی خوابم نميبرد ولی مطمئن بودم آرام خوابيدي

روزی که اولين بار نه مکتوب٬ فرياد زدی و گفتی٬ باز هم فقط توانايی سکوت کردن را داشتم

و شب تولد من با هم بوديم٬ برای اولين بار گرمای دست تو را حس کردم٬ هنوز صدای تو در ذهنم هست که گفتی: چقدر آرامش بخشه

و حالا روزهايی که همديگر را نمی بينيم ولی به قول عزيزي دارم با تو زندگی ميکنم

شبهايی که اصلا احساس خستگی نميکنم

روزهايی که به شوق شنيدن صدای تو ميگذرند٬ منتظرم که از سر کار به خانه برگردی و من پر از انرژی٬ سرشار از حيات٬ لبریز از محبت و با تمام وجودم بگم خسته نباشی

خدا را شکر ميکنم٬ هزاران بار٬ که با توام و برای تو

روزهای زيبايی که خداوند از سر لطف به من بخشيده

همه تو

2006-08-26T11:56:00.000-07:00

گفتم دل و دين بر سر کارت کردم
هر چيز که داشتم نثارت کردم
گفتا تو که باشی که کنی يا نکنی
آن من بودم که بی قرارت کردم
آن کس که تو را شناخت جان را چه کند
فرزند و عيال و خانمان را چه کند
ديوانه کنی هر دو جهانش بدهی

ديوانه ی تو هر دو جهان را چه کند
ای در دل من ميل و تمنا همه تو
واندر سر من مايه ی سودا همه تو
هر چند به روی کار در مي نگرم
امروز همه توی و فردا همه تو

در گلستانه

2006-08-26T09:37:00.000-07:00

دشت هايي چه فراخ

كوه هايي چه بلند

در گلستانه چه بوي علفي مي آمد

من دراين آبادي پي چيزي مي گشتم

پي خوابي شايد

پي نوري ، ريگي ، لبخندي

پشت تبريزي ها

غفلت پاكي بود كه صدايم مي زد

پاي ني زاري ماندم باد مي آمد

گوش دادم

چه كسي با من حرف مي زد

سوسماري لغزيد

راه افتادم

يونجه زاري سر راه

بعد جاليز خيار، بوته هاي گل رنگ

و فراموشي خاك

لب آبي گيوه ها را كندم

و نشستم پاها در آب

من چه سبزم امروز

و چه اندازه تنم هوشيار است

نكند اندوهي، سر رسد از پس كوه

چه كسي پشت درختان است

هيچ مي چرد گاوي در كرد

ظهر تابستان است

سايه ها مي دانند كه چه تابستاني است

سايه هايي بي لك

گوشه اي روشن و پاك

كودكان احساس! جاي بازي اينجاست

زندگي خالي نيست

مهرباني هست سيب هست ايمان هست

آري تا شقايق هست زندگي بايد كرد

در دل من چيزي است مثل يك بيشه نور مثل خواب دم صبح

و چنان بي تابم كه دلم مي خواهد

بدوم تاته دشت بروم تا سر كوه

دورها آوايي است كه مرا مي خواند

...

2006-08-25T10:38:00.000-07:00

Embrace

2006-08-21T11:57:00.000-07:00

Paul Klee

مظهر

2006-07-31T10:43:00.000-07:00

لطافت

سبکبالی

پرواز
تا اوج

...

2006-07-13T10:08:00.000-07:00

واي ، باران

باران

پر مرغان نگاهم را شست

اب رؤياي فراموشيهاست

خواب را دريابم

كه در آن دولت خاموشيهاست

من شكوفايي گلهاي اميدم را در رؤياها مي بينم

:و ندايي كه به من مي گويد

گر چه شب تاريك است

دل قوي دار ، سحر نزديك است

دل من در دل شب

خواب پروانه شدن مي بيند

مهر صبحدمان داس به دست

خرمن خواب مرا مي چيند

آسمانها آبي

پر مرغان صداقت آبي ست

ديده در آينه ي صبح تو را مي بيند

از گريبان تو صبح صادق

مي گشايد پر و بال

تو گل سرخ مني

تو گل ياسمني

تو چنان شبنم پاك سحري

نه از آن پاكتري

تو بهاري ؟

نه بهاران از توست

از تو مي گيرد وام

هر بهار اينهمه زيبايي را

هوس باغ و بهارانم نيست

اي بهين باغ و بهارانم تو

...

باز كن پنجره را

من تو را خواهم برد

به سر رود خروشان حيات

آب اين رود به سرچشمه نمي گردد باز

بهتر آنست كه غفلت نكنيم از آغاز

باز كن پنجره را

صبح دميد

چه شبي بود و چه فرخنده شبي

آن شب دور كه چون خواب خوش از ديده پريد

كودك قلب من اين قصه ي شاد

:از لبان تو شنيد

زندگي رويا نيست

زندگي زيبايي ست

مي توان

بر درختي تهي از بار ، زدن پيوندي

مي توان

در دل اين مزرعه ي خشك و تهي بذري ريخت

مي توان

از ميان فاصله ها را برداشت

دل من با دل تو

هر دو بيزار از اين فاصله هاست

قصه ي شيريني ست

كودك چشم من از قصه ي تو مي خوابد

قصه ي نغز تو از غصه تهي ست

باز هم قصه بگو تا به آرامش دل

سر به دامان تو بگذارم و در خواب روم

...

تضاد

2006-07-10T09:17:00.001-07:00

...

2006-07-07T12:31:00.000-07:00

...و فقط سکوت

...

2006-07-02T07:59:00.000-07:00

سخت بود اما خيلی سريع گذشت

پاییز گذشته به اين عکس و زيرنويسش نگاه مي کردم

!مي گفتم آخه چه ربطی داره

بايد خطها رو دوست داشت تا فهميد

بايد دوست داشت تا فهميد

با تمام وجود لذت مي برم از اين تصوير

مي فهممش٬ اونم منو مي فهمه

...

2006-06-19T09:39:00.000-07:00

پيش از اينت بيش از اين انديشه عشاق بود
مهرورزی تو با ما شهره آفاق بود

ياد باد آن صحبت شب‌ها که با نوشين لبان
بحث سر عشق و ذکر حلقه عشاق بود
پيش از اين کاين سقف سبز و طاق مينا برکشند
منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود
از دم صبح ازل تا آخر شام ابد
دوستی و مهر بر يک عهد و يک ميثاق بود
سايه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد
ما به او محتاج بوديم او به ما مشتاق بود
حسن مه رويان مجلس گر چه دل می‌برد و دين
بحث ما در لطف طبع و خوبی اخلاق بود
بر در شاهم گدايی نکته‌ای در کار کرد
گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود
رشته تسبيح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر دامن ساقی سيمين ساق بود
در شب قدر ار صبوحی کرده ‌ام عيبم مکن
سرخوش آمد يار و جامی بر کنار طاق بود
شعر حافظ در زمان آدم اندر باغ خلد
دفتر نسرين و گل را زينت اوراق بود

...

2006-06-15T12:35:00.000-07:00

عشق تو سرنوشت من٬ خاک درت بهشت من

مهر رخت سرشت من٬ راحت من رضای تو

مرگ قو

2006-05-29T09:09:00.000-07:00

شنيدم‌ كه‌ چون‌ قوی‌ زيبا بميرد

فريبنده‌ زاد و فريبا بميرد

شب‌ مرگ‌ تنها نشنيد به‌ موجي

رود گوشه‌ای‌ دور و تنها بميرد

در آن‌ گوشه‌ چندان‌ غزل ‌خواند آن شب

كه‌ خود در ميان‌ غزل‌ها بميرد

گروهی‌ برآنند كاين‌ مرغ‌ زيبا

كجا عاشقی‌ كرد، آنجا بميرد

شب‌ مرگ‌ از بيم‌، آنجا شتابد

كه‌ از مرگ‌ غافل‌ شود تا بميرد

من‌ اين‌ نكته‌ گيرم‌ كه‌ باور نكردم

نديدم‌ كه‌ قويی‌ به‌ صحرا بميرد

چوروزی‌ از آغوش‌ دريا برآمد

شبی‌ هم‌ در آغوش‌ دريا بميرد

تو درياي‌ من‌ بودی‌، آغوش‌ وا كن

كه‌ می‌خواهد اين‌ قوی‌ زيبا بميرد

...

2006-04-30T07:26:00.000-07:00

مکالمه ای که پنج شنبه آغاز و امروز تکرار شد

با ديدنم هر بار تکرار ميکنه

و جواب فقط يک لبخند و سريع رد ميشم

همه حتی خود تو از اون بالا اول چند لحظه ای نگام میکنن بعد میگن طناب بیارید

!باید نجاتش بدیم

پریشب ازآسمان آتش میبارید٬ انقدر زیبا بود که هنوزم جلوی چشممه

هميشه گفتند خدا در آسمانهاست

من ثابت ميکنم ٬ روزی در قعر ظلمت به او ميرسم

فقط تا چند ماه دیگه چيزهايی که نميخوامو میشنوم

فرصتتون کمه٬ باید بجنبید

من هر روز مطمئن تر ميشم ولی اعتمادی نمی بینم

ديگه برام مهم نيست جرات دارم دربرابر همه چيز سکوت کنم

....تنها همراهم زمزمه های آشناييه که وجودمو نوازش ميده

...

2006-04-17T10:29:00.000-07:00

تا عهد تو دربستم عهد همه بشکستم

بعد از تو روا باشد نقض همه پیمانها

...

2006-04-11T06:02:00.000-07:00

دور خودم ديوار بلندی ساخته بودم يک اتاق حد اکثر دو در دو
ولی ديوارهای بلند انقدر بلند که گاهی دل خودمم توش ميگرفت
هر روز هم با خشت جديدی بلندترش میکردم که مبادا کسی بياد تو
فضا هم تا حد ممکن ايزوله بود
ولی با وجود تمام اين حرفا دنبال تنهايی بودم
هر وقت حوصلم سر میرفت به بالا نگاه میکردم
آسمان آبی و همیشه ابری چه لذتی داشت
ولی به دست خودم دیوارهای اون برجو خراب کردم
تا به حال اينجوری محاسباتم بهم نريخته بود
رفتم بيرون
هوای بیرون بد نبود ولی احساس امنیت نمیکردم
یک شب سرد همینطور که دور خودم ميگشتم یه چاه پیدا کردم
انتهای اون از آسمان ابریم زیباتر بود
نمیدونم چیه ولی انقدر نورانی و زیباست که شک نکردم باید تا انتهاش برم و بدستش بيارم
اینجا تاریکه ودیواره چاه هر روز داره صافتر میشه و پایین رفتن سخت تر
هوای اینجا کمی مرطوبه ولی تاکید میکنم نه خبری از گِل هست نه لجن
فقط سنگه و خاک و نور
میدونم روزی دیواره انقدر صاف و صیقلی میشه که نه تنها راهی برای بازگشت نخواهد بود
بلکه محکم به پایین پرت میشم
رسیدن به نور ارزش این زمین خوردنو داره
...الان چند وقتیه موقع دلتنگی ـ به جای بالا ـ به پایین نگاه میکنم

...گرم بازآمدی

2006-04-01T07:31:00.000-08:00

گرم بازآمدی محبوب سيم ‌اندام سنگين ‌دل

گل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گل

ايا باد سحرگاهی، گر اين شب، روز می‌خواهی

از آن خورشيد خرگاهی برافکن دامن محمل

گروهی همنشين من، خلاف عقل و دين من

بگيرند آستين من که دست از دامنش بگسل

ملامت‌گوی عاشق را چه گويد مردم دانا

که حال غرقه در دريا نداند خفته بر ساحل

اگر عاقل بود، داند که مجنون صبر نتواند

شتر جايی بخواباند که ليلی را بود منزل

ز عقل، انديشه‌ها زايد که مردم را بفرسايد

گرت آسودگی بايد، برو عاشق شو ای عاقل

...

هيچکس نمی تونه اين ابياتو به زيبايی استاد شجريان بخونه٬
!هيچکس

....ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

2006-03-26T06:38:00.000-08:00

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وين راز سر به مهر به عالم سمر شود
گويند سنگ لعل شود در مقام صبر
آری شود وليک به خون جگر شود
خواهم شدن به ميکده گريان و دادخواه
کز دست غم خلاص من آن جا مگر شود
از هر کرانه تير دعا کرده‌ام روان
باشد کز آن ميانه يکی کارگر شود
ای جان حديث ما بر دلدار بازگو
ليکن چنان مگو که صبا را خبر شود
از کيميای مهر تو زر گشت روی من
آری به يمن لطف شما خاک زر شود
در تنگنای حيرتم از نخوت رقيب
يا رب مباد آن که گدا معتبر شود
بس نکته غير حسن ببايد که تا کسی
مقبول طبع مردم صاحب نظر شود
اين سرکشی که کنگره کاخ وصل راست
سرها بر آستانه او خاک در شود
حافظ چو نافه سر زلفش به دست توست
دم درکش ار نه باد صبا را خبر شود

...

چند ماه تا هجده سالگی مونده

نه! فقط هجده سال نبود بیش از این گذشت

انقدر بر خلاف جهت آب شنا کردم که دیگه نمیتونم همجهتش پیش برم

زمان رو گم کردم

خدایا! اگه بنده احمقی بودم با خواسته های بی معنا٬ چرا از من دریغ نکردی

دروغ گفتم باز هم میتونستم انتظار بکشم

خدایا! بیشتر از همیشه محتاج کمکم ولی این بار با چه رویی ازت بخوام

هيچ کس جز تو نمی تونه برای زندگيم تصميم بگيره٬

اصلا اين اجازرو نميدم به کسی

خدايا! اين تنهاييامو با تو قول ميدم ديگه با هيچکی قسمت نکنم

بابت اون شب ببخش منو

باز هم بارون مياد٬ ممنونم که جوابمو ميدی

...سحرم دولت بيدار به بالين آمد

2006-03-19T21:01:00.000-08:00

سحرم دولت بيدار به بالين آمد

گفت برخيز که آن خسرو شيرين آمد

قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام

تا ببينی که نگارت به چه آيين آمد

.....

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پير دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام عقيقی به سمن خواهد داد
چشم نرگس به شقايق نگران خواهد شد
اين تطاول که کشيد از غم هجران بلبل
تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد
گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگير
مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد
ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی
مايه نقد بقا را که ضمان خواهد شد
ماه شعبان منه از دست قدح کاين خورشيد
از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد
گل عزيز است غنيمت شمريدش صحبت
که به باغ آمد از اين راه و از آن خواهد شد
مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود
چند گويی که چنين رفت و چنان خواهد شد
حافظ از بهر تو آمد سوی اقليم وجود
قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد

چه دانستم که این سودا مرا زين سان کند مجنون

2006-03-11T07:19:00.000-08:00

چه دانستم که این سودا مرا زين سان کند مجنون

دلم را دوزخي سازد دو چشمم را کند جيحون

چه دانستم که سيلابي مرا ناگاه بربايد

چو کشتي ام در اندازد ميان قلزم پر خون

زند موجي بر آن کشتي که تخته تخته بشکافد

که هر تخته فرو ريزد ز گردش هاي گوناگون

نهنگي هم برآرد سر خورد آن آب دريا را

چنان درياي بي پايان شود بي آب چون هامون

چون اين تبديل ها آمد نه هامون ماند و نه دريا

چه دانم من دگر چون شد که چون غرق است در بي چون

شنبه٬ زنگ اول

2006-03-05T05:19:00.000-08:00

باز هم داشتم صحبت می کردم

ته کلاس از خستگی روی صندلی لم داده بودم٬ ولی ساکت نميشدم

قدرت تحمل وزن سرم را نداشتم

سرم را به دیوار چسبانده بودم و همچنان ادامه میدادم

معلم صبوری ست حرفم را قطع نکرد گذاشت هر چه در دلم بود بگويم

احتیاجم را به یک نگاه فهميد

همیشه بدنبال آشنایی بودم که ساعتها برایش حرف بزنم

یا آشنا نبود٬ یا قدرت صحبت

ولی یک غریبه طلسم را شکست

حرفهای قبلم را انکار نمیکنم هنوز هم معتقدم انسان درستی نیست

ولی همه چیز را میداند میتوانم با او راحت باشم

لازم نيست از سوء تعبيری بترسم يا چيزی را توضيح بدهم

او ميداند کسی که معنا ی دوست داشتن را نداند هرگز معنی عشق را نخواهد فهميد

تا معنای دوست داشتن را نفهمم عاشق کسی نخواهم شد يا احساساتم را سرکوب خواهم کرد

هر وقت مفهوم دوست را فهميدم

هر وقت حس کردم جرات دارم درباره اش با همه صحبت کنم يا در برابر همه چيز سکوت کنم آنوقت شايد روشم را تغيير دهم

به قول او برخورد منطقی با عشق

شايد روزی که معنای عشق را فهميدم آنقدر شيفته ی خدا شوم که تا آخر عمر معشوقم فقط خدا باشد

شايد هم معشوقی را بيابم که با او به خدا برسم

شايد هم تا ابد نفهمم

فعلا در حال دست و پا زدنم تا غرق نشوم

تکامل

2006-03-01T10:30:00.000-08:00

شروع : تير

حرفاهی اوليه: من رشته يی به غير از طراحی صنعتی دانشگاه سراسری نميرم

مهر: نه! دانشگاه آزاد هم قبول بشم ميرم ولی فقط رشته ای که ميخوام

و اواخر بهمن هر چی سراسری قبول شم ميرم

خدا به داد چند ماه بعد برسه٬ توقعها داره پايينتر مياد

!کم کم ميرسم به فرش طبس شايدم کاردانی گرافيک شبستر

......

چندين ساله به گلپايگان و خصوصا اطرافيان جناب معظمی علاقه ی خاصی پيدا کردم . استعداد عجيب اين خاندان پا فشاری بر چيزيست که نميدانند٬ خدا به داد وقتی برسد که تصميم به مشاوره تحصيلی ميگيرند

......

و حرف آخر

.انتظار موقعی سخته که آدم نتونه کاری انجام بده٬ ولی موقعی سختتره که بتونه ولی صلاح در صبر و انتظار باشه

خدايا٬ اين بار هم کمکم کن

روزهای با ارزشی ست

2006-02-25T00:17:00.000-08:00

زدست محبوب ندانم چون کنم

وز هجر رويش ديده جيحون کنم

يارم چو شمع محفل است

ديدن رويش مشکل است

سرو مرا پا در گل است

بر خط و خالش مايل است

يار من دلدار من کمتر تو جفا کن

يادی آخر تو ز ما کن

يادی آخر تو ز ما کن

...

کسی که همچين صدايی دارد بی شک انسان پاکی ست

بی شک از صفا و شأن محروم نيست

به قول دوستی آدم است

...

2006-02-22T21:53:00.000-08:00

!!پسرم

2006-02-20T10:02:00.000-08:00

...

هر کس بگه نه! اين موجود زيباييه حرفشو باور نميکنم تا اونو در آغوش بگيره و ببوسه

با اينکه هميشه با لفظ پسرم مورد خطاب قرارش دادم ولی منم زياد ازش خوشم نمياد

جدا از فايدش بايد يه چيز زيبا توش پيدا کنم

چهارشنبه٬ زنگ سوم

2006-02-18T05:12:00.000-08:00

کسی که مسير زندگی يک انسان رو تغيير ميده تا آخر عمر مسئول اشتباهاتيه که اون فرد به خاطر این تغییر مسیر مرتکب شده

دلم برای اين دختر-های- ساده ميسوزه

يک نگاه عميق به چشمهاش ميکنه طوری حس ميکنه تا انتهای مغزشو داره ميخونه

و بعد انقدر بهش فشارعصبی مياره تا اونو وادار به فکر میکنه

چند لحظه بعد احساس خستگی و پوچی عجیبی بهش دست میده

تصمیم میگیره همون کاریو بکنه که اون بهش گفته

........

ميشينه نصف کلاسو در باره ی خوبی حرف ميزنه اينقدر ميگه که آدم حس کنه اشباع شده٬ احتياج به بدی داره

از یک لحظه کلاسش خوشم میاد

وقتی حرفاش تموم شده و احساس میکنه همه چی تحت تسلط اونه

بهش بگم نه٬ حرفاتو قبول ندارم

گرچه خودمم مثل بقیه

گاهی کاملا حس ميکنم اختياری روی افکارم ندارم

ولی با بقیه یه فرقی دارم من میتونم ازش متنفر باشم ٬یا آزارش بدم

(((: گه گاهم برای اینکه ساکتم کنه خوب ميدونه به چی بند کنه

انسانی با توانايی بالا و لياقت کم

!!حتی منم دارم دربارش می نويسم

Nightmare

2006-02-08T08:21:00.000-08:00

چقدر روزا زشت شدن٬ همه چيز کند پيش ميره٬ هيچ چيز نميخواد تغيير کنه چقدر آدما مسخره شدن همش تکرار تکرار تکرار. صبح تازه بيدار شده با اون قيافه عبوس داره میره سر کار یه روز گفتم حالش بده دو روز ده روز بیست روز دیگه الآن مطمئنم حالم ازش به هم میخوره

مسیر تکراری مغازه های تکراری و بعد که به مقصد می رسم آدمهای تکراری حرفهای تکراری شوخی های مسخره تکراری . از وقتی عينک ميزنم همشون پر رنگتر شدن . چيز قشنگی نمی بينم فقط زشتيهان که برجسته تر شدن. نه من حرف اونارو می فهمم نه اونا حرف منو

دلم میخواد همه قانونارو زير پا بذارم ٬ اونی که هستم باشم نه اونی که ميخوام. دلم برای خودم تنگ شده. دلم میخواد چند روز تنها باشم به هیچکس و هیچ چیز فکر نکنم .فقط من باشم و سکوت

فکر می کردم بدون دوستام نتونم زندگی کنم ولی بهم ثابت شد که میتونم. دوازده سال دوستی و هر روز با هم بودن الان چند ماهی هست که ندیدمشون. لذت تنهایی رو میخوام بچشم٬ شاید دوستانی بهتر از آدما پیدا کنم٬ شايد به آرامش برسم شايدم .... نميدونم

توی این شهر حتی جایی برای فریاد زدن نیست چه برسه به زندگی بی شک دکتر شریعتی این منظور رو نداشته ولی اسم کتابش برام قابل فهمه

ما متهمیم

سبز سپید سرخ

2006-01-28T05:49:00.000-08:00

بر خلاف چيزی که بعد از انقلاب سعی در آ موزش آن شده پرچم سه رنگ ايران قدمت و مفهومی بسی کهن دارد

در زمان ساسانیان سه آتشکده بیشتر مورد توجه بوده

اول آتشکده ی آذرگشسب ( آتش شاهی یا آتش سلحشوران) که رنگ سرخ نشان دهنده ی آن است

دوم آتشکده آذرفر که به موبدان تعلق داشته و رنگ سپید از این آتشکده اخذ شده

و سوم آتشکده آذرمهرورزین که متعلق به طبقه ی کشاورزان بوده و رنگ سبز يادآور آن مي باشد

.. سه رنگ فوق يادگاری از اين دوره اند

2006-01-24T05:50:00.000-08:00

آسمان بار امانت نتوانست کشيد

قرعه ی کار به نام من ديوانه زدند

آسمان ابری تهران

2006-01-14T10:19:00.000-08:00

...

2006-01-12T11:44:00.000-08:00

..
برای تکرار يک خاطره ی خوش
يک بار که سهل است ده ها بار هم ناکام بمانم باز خواهم ايستاد
خواهم جنگيد
بعضی اوقات حماقت دلچسب می شود
همين کافی ست تا هر هفته چندين بار اين مسير را بيهوده طی کنم

تا يک بار به هدف نزديک شوم
بعضی طعم ها فراموش ناپذيرند
هر روز بارها به خيال روزهای گذشته تکرار مي کنم
...
ولی هميشه شيرين نيستند
شک ندارم٬ اين بار شيرين نخواهد بود
باز هم انتظار اخبار ناگواری را می کشم
خدايا کمکم کن

زندگی

2006-01-05T13:21:00.000-08:00

کتابی بی پايان به نام زندگی

در آن متولد می شويم٬...........و می ميريم

نقش هایی ماندگار بیافرینیم

تا مگر در قالب این نقش ها جاودانه شویم

که عاقبت

گذشن و رفتن است

قصه

2005-12-24T11:40:00.000-08:00

کک به تنور

مورچه خاک به سر

کلاغ پر ریزون

درخت برگ ریزون

خاک گل آلود

گندم سر به گل

(نسل بعد هم اینها را حفظ خواهد کرد؟)

8

2005-12-22T10:16:00.000-08:00

888

88...88

888.....888

8888.......8888

88888.........88888

گر به خود آیی به خدایی رسی

2005-12-01T08:45:00.000-08:00

حداقل روزی 20 دقیقه با خودت صحبت کن

هیچ کس به اندازه ی خودت تو را دوست ندارد

هیچ کس به اندازه ی خودت به تو اطمینان ندارد

هیچ کس به اندازه ی خودت برای تو خالصانه دعا نمی کند

هیچ کس به اندازه ی خودت به تو ایمان ندارد

هیچ کس به اندازه ی خودت تو را نمی شناسد

و به یاد داشته باش، روزی که بنده ای را به خدا ترجیح دهی حتی خود را از دست داده ای

زبان خاموشی

2005-11-28T04:57:00.000-08:00

داشتم برایشان صحبت می کردم
در میان کلماتم هر کس به دنبال چیزی بود
ولی در جواب سوالاتم همه حقیقت را بهانه کردند
اما فقط بهانه بود
میانشان دخترکی بود که ظاهری آرام تر از بقیه داشت
نزدیکتر رفتم
همچنان که به چشمانش خیره شده بودم مقابل او ایستادم
حضورم را تا چند لحظه حس نکرد
بین من و او چه ها گذشت نمی دانم
انگار چشمانم به او دوخته شده بود
به حرفهایم ادامه می دادم تا کسی متوجه نشود
به زمین نگاه می کرد
شاید می خواست افکارش را به من منتقل کند

ناگهان به خودش آمد
سرش را بلند کرد نفس عمیقی کشید و
متوجه چشمان من شد ولی هنوز قدرت جدا شدن از او شاید هم روح او را نداشتم
به من نگاه کرد سرش رابه سمت شانه ی چپش خم کرد و لبخندی زد
او با من چه کرد

جايی همين نزديکيها

2005-11-08T07:42:00.000-08:00

آرام ٫ساکت٫ خسته
لب جويی به ديوار تکيه داده بود
آيا واقعا خواب بود يا فقط نمی خواست چيزی را ببيند شايد هم کسی را
و من بعد از مکث کوتاهی بی اعتنا از کنار او گذشتم
برگ های پاييز بر شانه هايش سنگينی می کرد

زانو هايش را -مانند نوزادی در شکم مادرش ـ در آغوش گرفته بود و بر زيرانداز کاغذيش نشسته بود
لباس نارنجی نه چندان تميزی بر تن داشت ولی با همه ی آنها يک تفاوت برزگ داشت
مردم در جنب و جوش بودند٫ بعضی آرام بعضی تند همه از مقابل او می گذشتند و او همچنان با چشمان بسته منتظر گذر زمان بود
نمی دانم خواب بود يا نه ولی برايش آرزو کردم

......

مراعمری به دنبالت کشاندی

2005-10-23T01:32:00.000-07:00

مرا عمری به دنبالت کشاندی
سرانجامم به خاکستر نشاندی
ربودی دفتر دل را و افســـــــوس ؛
که سطری هم از اين دفتر نخواندی
گرفتم عاقبت دل بر منت سوخت
پس از مرگم سرشکی هم فشاندی
گذشت از من ، ولی آخر نگفتی
که بعد از من به اميد که ماندی ؟

صدای پای آب

2005-10-12T10:24:00.000-07:00

روح من در جهت تازه اشيا جاری است

روح من کم‌سال است

روح من گاهی از شوق، سرفه‌اش می‌گيرد

روح من بيکار است

قطره‌های باران را، درز آجرها را، می‌شمارد

روح من گاهی، مثل يک سنگ، سر راه حقيقت دارد

من به سيبی خوشنودم

و به بوييدن يک بوته‌ی بابونه

من به يک آينه، يک بستگی پاک قناعت دارم

من نمی‌‌خندم اگر بادکنک می‌‌ترکد

و نمی‌خندم اگر فلسفه‌ای، ماه را نصف کند

زندگی رسم خوشايندی است

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه‌ی عشق

زندگی چيزی نيست كه لب تاقچه‌ی عادت

از ياد من و تو برود

هر كجا هستم، باشم

آسمان مال من است

.پنجره، فكر، هوا، عشق، زمين مال من است

.چه اهميت دارد

گاه اگر می‌رويند قارچهای غربت؟

آيين مستان

2005-10-09T10:20:00.000-07:00

من از آنکه گشتم به مستي هلاک

به آيين مستان بريدم به خاک

به آب خرابات غسلم دهيد

پس آنگاه بر دوش مستم نهيد

به تابوتي از چوب تاکم کنيد

به راه خرابات خاکم کنيد

مريزيد بر گور من جز شراب

مياريد در ماتمم جز رباب

مبادا عزيزان که در مرگ من

بنالد بجز مطرب و چنگ زن

تو خود حافظا سر ز مستي متاب

که سلطان نخواهد خراج از خراب

!!!

2005-10-06T08:56:00.000-07:00

شد دو بار

....

به مناسبت هفتاد و هفتمين سالروز تولد سهراب سپهری

2005-10-06T01:45:00.000-07:00

یاد سهراب بخیر

که اگر بود صدا در می داد

چه کسی بود صدا زد سهراب؟

و من آهسته به او میگفتم

هیچکس بود صدایت می زد

با تو هستم سهراب

حرف های تو همه مثل یک تکه چمن روشن بود

یاد داریم به ما میگفتی

آب را گل نکنیم

آب را همه فهمیدند

مردم این سر رود

و چه کردند با آن

مردم آن سر رود؟

آب را خون کردند

چه به کارون کردند

نخلها پوسیدند

سروها خشکیدند

در گلستانه نه بوی علفی می آمد

و نه گل در دل آبادی

در پی نوری و لبخندی بود

ریشخندی شاید

اهل آبادیها سر رسیدن انبوه

و ز هر رهگذری پرسیدند

خانه دوست کجاست؟

و چنان تند و شتابان رفتند

که ترک خورد همه چینی تنهائیشان

چه حکایت کنم از گونه هایی که تو در خواب و همه تار میشد

چه حکایت کنم از بمبهایی که تو در خواب و همه افتادند

و هواپیمایی که از آن اوج هزاران پایی

بمب میریخت به خاک

و نمی اندیشیدکه به قانون زمین بر بخورد

جنگ خونینی بود

نه چنان جنگ خونین انار و دندان

نه چنان حمله کاشی مسجد به سجود

قتل بود از پی قتل

نه چنان قتل مهتاب به فرمان نرون

و تو میگفتی

من نمیخندم اگر بادکنک می ترکد

خوب شد رفتی و چشم تو ندید

خانه ها می ترکد

و من از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی از جنس زمان نشنیدم

هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود

با همه مردم شهر زیر باران رفتم

چشمها را شستم

جور دیگر نتوان دید

آنگاه دانستم

کار من نیست شناسایی راز گل سرخ

کار ما شاید اینست

که در اندوه گل سرخ شناور باشیم

خوش به حالت سهراب

اهل کاشان بودی

اهل کاشان ماندی

اهل کاشان مردی

سوره تماشا

2005-10-01T07:20:00.000-07:00

به تماشا سوگند

و به آغاز كلام

و به پرواز كبوتر از ذهن

واژهاي در قفس است

حرفهايم مثل يك تكه چمن روشن بود

من به آنان گفتم

آفتابي لب درگاه شماست

كه اگر در بگشاييد به رفتار شما مي تابد

و به آنان گفتم

سنگ آرايش كوهستان نيست

همچناني كه فلز زيوري نيست به اندام كلنگ

در كف دست زمين گوهر ناپيدايي است

كه رسولان همه از تابش آن خيره شدند

پي گوهر باشيد

لحظه ها را به چراگاه رسالت ببريد

و من آنان را به صداي قدم پيك بشارت دادم

و به نزديكي روز و به افزايش رنگ

به طنين گل سرخ

پشت پرچين سخن هاي درشت

و به آنان گفتم هر كه در حافظه چوب ببنيد باغي

صورتش در وزش بيشه شور ابدي خواهدماند

هر كه با مرغ هوا دوست شود

خوابش آرامترين خواب جهان خواهد بود

آنكه نور از سر انگشت زمان برچيند

مي گشايد گره پنجره ها را با آه

زير بيدي بوديم

برگي از شاخه بالاي سرم چيدم گفتم

چشم راباز كنيد آيتي بهتر از اين مي خواهيد ؟

مي شنيدم كه بهم مي گفتند سحر ميداند سحر

سر هر كوه رسولي ديدند

ابر انكار به دوش آوردند

باد را نازل كرديم تا كلاه از سرشان بردارد

خانه هاشان پر داوودي بود

چشمشان رابستيم

دستشان را نرسانديم به سرشاخه هوش

جيبشان را پر عادت كرديم

خوابشان را به صداي سفر آينه ها آشفتيم

سكوت

2005-09-18T02:08:00.001-07:00

دلا شب ها نمي نالي به زاري

سر راحت به بالين مي گذاري

تو صاحب درد بودي ناله سر كن

خبر از درد بيدردي نداري

بنال اي دل كه رنجت شادماني است

بمير اي دل كه مرگت زندگاني است

مياد آندم كه چنگ نغمه سازت

ز دردي بر نيانگيزد نوايي

مياد آندم كه عود تار و پودت

نسوزد در هواي آشنايي

دلي خواهم كه از او درد خيزد

بسوزد عشق ورزد اشك ريزد

به فريادي سكوت جانگزا را

بهم زن در دل شب هاي و هو كن

و گر ياري فريادت نمانده است

چو مينا گريه پنهان در گلو كن

صفاي خاطر دل ها ز درد است

دل بي درد همچون گور سرد است

نه... من ديگر نمي خندم

2005-09-12T23:08:00.000-07:00

نه من ديگر بروي ناكسان هرگز نمي خندم

ديگر پيمان عشق جاوداني

با شما معروفه هاي پست هر جايي نمي بندم

شما كاينسان در اين پهناي محنت گستر ظلمت

ز قلب آسمان جهل و ناداني

به دريا و به صحراي اميد و عشق بي پايان اين ملت

تگرگ ذلت و فقر و پريشاني و موهومات مي باريد

شما ،‌كاندر چمن زار بدون آب اين دوران توفاني

بفرمان خدايان طلا ،‌ تخم فساد و يأس مي كاريد ؟

شما ، رقاصه هاي بي سر و بي پا

كه با ساز هوس پرداز و افسونساز بيگانه

چنين سرمست و بي قيد و سراپا زيور و نعمت

به بام كلبه ي فقر و بروي لاشه ي صد پاره ي زحمت

سحر تا شام مي رقصيد

قسم : بر آتش عصيان ايماني

كه سوزانده است تخم يأس را درعمق قلب آرزومندم

كه من هرگز ، بروي چون شما معروفه هاي پست هر جايي نمي خندم

پاي مي كوبيد و مي رقصيد

ليكن من ... به چشم خويش مي بينم كه مي لرزيد

مي بينم كه مي لرزيد و مي ترسيد

از فرياد ظلمت كوب و بيداد افكن مردم

كه در عمق سكوت اين شب پر اضطراب و ساكت و فاني

خبر ها دارد از فرداي شورانگيز انساني

و من ... هر چند مثل ساير رزمندگان راه آزادي

كنون خاموش ،‌در بندم

ولي هرگز بروي چون شما غارتگران فكر انساني نمي خندم

معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا

2005-09-07T07:03:00.000-07:00

معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا
کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا

ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد

باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا

یاری که دلم خستی در بر رخ ما بستی

غمخواره یاران شد تا باد چنین بادا

هم باده جدا خوردی هم عیش جدا کردی

نک سرده مهمان شد تا باد چنین بادا

زان طلعت شاهانه زان مشعله خانه

هر گوشه چو میدان شد تا باد چنین بادا

زان خشم دروغینش زان شیوه شیرینش

عالم شکرستان شد تا باد چنین بادا

شب رفت صبوح آمد غم رفت فتوح آمد

خورشید درخشان شد تا باد چنین بادا

از دولت محزونان وز همت مجنونان

آن سلسله جنبان شد تا باد چنین بادا

عید آمد و عید آمد یاری که رمید آمد

عیدانه فراوان شد تا باد چنین بادا

ای مطرب صاحب دل در زیر مکن منزل

کان زهره به میزان شد تا باد چنین بادا

درویش فریدون شد هم کیسه قارون شد

همکاسه سلطان شد تا باد چنین بادا

آن باد هوا را بین ز افسون لب شیرین

با نای در افغان شد تا باد چنین بادا

فرعون بدان سختی با آن همه بدبختی

نک موسی عمران شد تا باد چنین بادا

آن گرگ بدان زشتی با جهل و فرامشتی

نک یوسف کنعان شد تا باد چنین بادا

شمس الحق تبریزی از بس که درآمیزی

تبریز خراسان شد تا باد چنین بادا

از اسلم شیطانی شد نفس تو ربانی

ابلیس مسلمان شد تا باد چنین بادا

آن ماه چو تابان شد کونین گلستان شد

اشخاص همه جان شد تا باد چنین بادا

بر روح برافزودی تا بود چنین بودی

فر تو فروزان شد تا باد چنین بادا

قهرش همه رحمت شد زهرش همه شربت شد

ابرش شکرافشان شد تا باد چنین بادا

از کاخ چه رنگستش وز شاخ چه تنگستش

این گاو چو قربان شد تا باد چنین بادا

ارضی چو سمایی شد مقصود سنایی شد

این بود همه آن شد تا باد چنین بادا

خاموش که سرمستم بربست کسی دستم

اندیشه پریشان شد تا باد چنین بادا

نداي آغاز

2005-09-03T23:42:00.000-07:00

كفش‌هايم كو

چه كسي بود صدا زد: سهراب؟

آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ

مادرم در خواب است

ومنوچهر و پروانه، و شايد همه مردم شهر

شب خرداد به آرامي يك مرثيه از روي سر ثانيه‌ها مي‌گذرد

و نسيمي خنك از حاشيه ي سبز پتو خواب مرا مي‌روبد

.بوي هجرت مي‌آيد

:بالش من پر آواز پر چلچله‌هاست

صبح خواهد شد

.و به اين كاسه آب

آسمان هجرت خواهد كرد

.بايد امشب بروم

من كه از بازترين پنجره با مردم اين ناحيه صحبت كردم

حرفي از جنس زمان نشنيدم
هيچ چشمي عاشقانه به زمين خيره نبود

.كسي از ديدن يك باغچه مجذوب نشد

هيچكس زاغچه اي را سر يك مزرعه جدي نگرفت

من به اندازه يك ابر دلم مي‌گيرد

وقتي از پنجره مي‌بينم حوري

دختر بالغ همسايه
پاي كمياب ترين نارون روي زمين فقه مي‌خواند
چيزهايي هم هست

لحظه‌هايي پر اوج

مثلاً شاعره‌اي را ديدم

آن چنان محو تماشاي فضا بود

كه در چشمانش آسمان تخم گذاشت

و شبي از شب‌هامردي از من پرسيد

تا طلوع انگور، چند ساعت راه است؟

بايد امشب بروم
بايد امشب چمداني را
كه به اندازه ي پيراهن تنهايي من

جا دارد، بردارم

،و به سمتي بروم

كه درختان حماسي پيداست

رو به آن وسعت بي واژه كه همواره مرا مي‌خواند

.يك نفر باز صدا شد

سهراب! كفش‌هايم كو؟

ياد باد

2005-09-02T01:34:00.000-07:00

روز وصل دوستداران ياد باد

ياد باد آن روزگاران ياد باد

کامم از تلخی غم چون زهر گشت

بانگ نوش شاد خواران ياد باد

گر چه ياران فارغند از ياد من

از من ايشان را هزاران ياد باد

اين زمان در کس وفاداری نماند

زان وفاداران وياران ياد باد

مبتلا گشتم در اين بند وبلا

کوشش آن حقگزاران ياد باد

گر چه صد رود است درچشمم مدام

زنده رود وباغ کاران ياد باد

راز حافظ بعد اين ناگفته ماند

ای دريغ آن رازداران ياد باد

2005-08-30T00:30:00.000-07:00

گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان * هزار باده ناخورده در رگ تاك است

فراخوان عمومي

2005-08-28T01:44:00.000-07:00

مطلب زير رو در وبلاگ يکی از دوستان ديدم

....................................................................

از عموم هم ميهنان ( دانشجويان - وبلاگ نويسان - روزنامه نگاران - فعالان سياسی و اجتماعی - و . . . ) به عنوان يک هم وطن ميخواهم در برابر اين حرکات بيشرمانه بعضی از ارگانهای دولتی که کمر به نابودی تاريخ ايران بسته اند بياستند و مانع از تخريب اين تاريخ و تمدن پر افتخار که جهان را به شگفتی وا داشته است شوند

......

محل جمع آوری امضا

ای کاش

2005-08-26T04:19:00.000-07:00

ای کاش آسمان دلمان
همچنان آبی بود
ای کاش می شد پاييز را
با نفس گرم صداقت روياند
سبز کرد
و چه زيبا بود
که به استقبال قدمهای بهار
زير برف سالها منتظر می مانديم
و تمام واژگان و لحظات را می سپرديم به ياد
نه فقط خاطره ای
که به ياد بهاری که قدم هايش را
سالهاست می شنوم

2005-08-20T05:51:00.000-07:00

بد بخت کسی است که می ترسد خطر کند چون شاید او همچون کسی که رویایی برای دنبال کردن دارد با ناامیدی و رنج روبرو شود

اما هنگامی که به گذشته می نگرد آوای قلبش را می شنود : با معجزاتی که خدا در هر روز تو کاشته بود چه کردی؟ با استعدادهایی که پروردگارت به تو سپرده بود چه کردی؟ در گودالی دفنشان کردی چون می ترسیدی از دستشان بدهی پس میراث تو این است

یقین که زندگی ات را به هدر دادی

2005-07-16T01:56:00.000-07:00

دنيا چو حباب است وليکن چه حباب
نی بر سر آب بلکه بر روی سراب
آن هم چه سراب آنکه بينند به خواب
آن هم به چه خواب٬ خواب بد مست و خراب
...

Tomorrow is another day

2005-07-01T02:21:00.000-07:00

..

Today didn't have to be this way

Tomorrow is another day

Another chance to make things right

..

سفر به خير

2005-06-02T01:48:00.000-07:00

به كجا چنين شتابان ؟

گون از نسيم پرسيد

دل من گرفته زينجا

هوس سفر نداری

ز غبار اين بيابان ؟

همه آرزويم ام

چه كنم كه بسته پايم

به كجا چنين شتابان ؟

به هر آن كجا كه باشد به جز اين سرا سرايم

سفرت به خير !‌ اما تو دوستی خدا را

چو ازين كوير وحشت به سلامتی گذشتي

به شكوفه ها به باران

برسان سلام ما را